Peru, 17 t/m 19 juli 2015

Vrijdag, 17 juli 2015
Vandaag start de Inca Jungle Trail. Hans en Evelien hebben besloten om niet mee te gaan en in Cusco te blijven. Er is in Cusco nog veel te zien dus wij vermaken ons wel. Het blijkt dat de Inca Jungle Trail toch sportiever is dan wij hadden gedacht, nl met mountainbiken (dat wisten we), maar ook met raften en ziplinen. Bovendien zijn het allemaal jonge mensen die meegaan. Het conditieniveau zal iets te verschillend zijn, wij willen de groep niet ophouden doordat wij iedere keer achteraan lopen. We zullen zien of we de juiste keuze hebben gemaakt.
We ontbijten nog samen en Laura wordt zo rond 07.15 uur opgehaald. Het leuke en toevallige is dat er 2 Engelse vriendinnen van Laura uit Santiago, Georgia en Bella, ook vandaag starten met de Inca Jungle Trail. Ze zal ze vast en zeker tegen komen. Wij moeten verhuizen naar een ander hotel omdat er in dit hotel geen plaats meer is. We hebben een hotel op de Plaza de Armas gevonden, een mooier
 plek, we komen daar al om 08.30 uur aan en we kunnen al inchecken. We zijn dus weer vroeg op pad, we bezoeken een markt, een museum en lopen door de stad. Het lijkt ons wel leuk om een sightseeing te doen met een open bus. We stappen om zo tegen half 1 op, de bus is nog niet echt vol. Dat hebben we geweten, we rijden eerst zo'n 4 rondjes voordat we daadwerkelijk vertrekken. We maken een rondrit door de stad en boven de stad, we maken een stop bij het Christusbeeld, vanaf hier hebben we een prachtig uitzicht over de stad. Uiteindelijk heeft de sightseeing 2,5 uur geduurd ipv 1,5 uur! Om 19.00 uur bezoeken we het theater met een folkloristische show, we zien muziek en dans, vooral de prachtige kostuums zijn mooi om te zien. Daarna eten we nog wat en lopen door de stad, het is nog erg druk en gezellig op straat.

Zaterdag, 18 juli 2015
We hebben een uitgebreid ontbijtbuffet, broodjes, koekjes, vers fruit, verse vruchtensappen, roerei, gebakken spek, avocado, olijven, tomaat, gebakken banaan en zo nog veel meer. Om half 9 moeten we weer verzamelen, we hebben een tour naar Maras en Moray geboekt. Bij het verlaten van het hotel zien we verschillende bewapende politiemannen voor de deur staan. Er zal wel een een of andere hoge piet in ons hotel hebben overnacht. Er is vandaag of morgen ook wat te doen in de stad, overal wordt de Peruaanse vlag opgehangen. We rijden met de bus de stad uit richting Chincero, de binnenstad is koloniaal, naarmate je de buitenwijken van de stad bereikt, zie je alles veranderen, er wordt veel meer op straat geleefd, stalletjes waar wordt gekookt en gebakken, vuilnis op straat met honden die daarin snuffelen, veel ambachtelijke werkplaatsen, huizen dit niet zijn afgebouwd. Het laatste zie je trouwens in heel Peru, je ziet een huis met 1 verdieping, de betonijzers steken nog boven de eerste verdieping uit. Je betaalt in Peru nl minder belasting als het huis nog niet is afgebouwd. Als we Cusco hebben verlaten, verandert het landschap, we rijden steeds hoger, zien in de verte weer de besneeuwde bergtoppen. Er wordt veel op het land gewerkt, tractors zien we hier nauwelijks, vandaag zien we verschillende keren dat het land wordt bewerkt met behulp van een os. Voor ons lijkt het alsof de tijd heeft stil gestaan, maar hier is het heel normaal. We bezoeken eerst Moray, in de tijd van de Inca's was dit dorp een belangrijk centrum van landbouwexperimenten. Zo zijn er o.a. ronde terrassen aangelegd in plaats van rechte en evenwijdige die je hier overal in de bergen ziet. Zo konden de Inca's experimenteren met plantensoorten op verschillende hoogten, met dit systeem creëerden ze nl 4 seizoenen op 1 dag. Na Morey bezoeken we Maras. Tijdens de rit daar naar toe hebben we life muziek in de bus, 2 mannen die traditionele Peruaanse muziek spelen. Bij Maras aangekomen, bezoeken we de zoutwinningsvelden. Het betreft zout water dat uit de grond stroomt en plassen vormt, die drogen weer op in de zon. Zo wordt het zout gevormd aan de oppervlakte. De zoutwinningsvelden zijn echt een prachtig gezicht in het berglandschap.
Om 15.00 uur zijn we weer terug in de stad. We gaan even op een terras zitten, drinken een heerlijke maracuja vruchtensap en eten Ceviche, het is heerlijk weer, het zonnetje schijnt, de lucht is blauw met af en toe een wolkje. 's Avonds horen we vanuit onze hotelkamer een boel lawaai op de Plaza de Armas, we gaan maar eens een kijkje nemen en zien dat er een Processie gaande is. Het is een mooi gezicht, allemaal meisjes in schooluniform en kaarslicht in de hand. Ze zingen over Santa Maria, ook lopen er kleine engeltjes mee. Nadat we hier een tijdje naar hebben gekeken, zoeken we een gezellig restaurantje op, er is keuze genoeg. Dit keer eten we vis (Evelien) en pizza (Hans). 

Zondag, 19 juli 2015
We staan weer mooi op tijd op, 06.00 uur om precies te zijn. Na een heerlijk ontbijt checken we uit en lopen we met onze rugzakken de berg op de wijk San Blas in. Hier ligt het hotel waar we onze rugzakken kunnen achterlaten, we gaan nl met een kleine rugzak richting Aguas Caliente. We gaan eerst met de taxi naar Ollantaytambo, vandaar vertrekt de trein naar Aguas Caliente. Het is een luxe trein speciaal voor toeristen/backpackers, de locale hebben hun eigen wagon. De prijzen zijn behoorlijk, voor een enkeltje betalen wij 60 US$ per persoon, dit is wel inclusief een drankje en snack. De service die wordt geboden, lijkt wel op die van een vliegtuig. Ook het personeel lijkt op stewards en stewardessen, ze zijn erg formeel gekleed. De locals betalen uiteraard een ander tarief, zij betalen 10 soles (€ 3). De treinreis is schitterend, grote ramen aan de zij- en bovenkant, we reizen oftewel schommelen, tussen de bergen door, langs een woeste rivier, we wanen ons in het tv-programma Railaway. Na ruim 1,5 uur komen we in Aguas Calientes aan, daar zou iemand klaar staan om ons naar het hotel te brengen. We wachten een tijdje, maar we zien niemand. Dan maar even een WiFi-zone opzoeken, we hebben nl geen gegevens van hotel of contactpersoon, dan Maurice maar even mailen. Het werkt perfect, binnen 10 minuten hebben we antwoord en worden we alsnog opgehaald. Wat een top service, we zullen maar een goede recensie op zijn website schrijven. We verkennen het dorp, het is hier echt toeristisch, wat wil je ook, iedere toerist die Peru bezoekt, gaat naar Machu Picchu. In het hoogseizoen komen er zo'n 4000 bezoekers per dag, per jaar ca. 1,5 miljoen. Dwars door het dorp loopt de spoorlijn, af en toe komt er een trein met veel stoom en lawaai langs. We zijn benieuwd hoe laat Laura arriveert, uiteindelijk is zij er samen met de groep zo rond 16.00 uur. Ze heeft het erg leuk gehad maar wel zwaar. Wij hebben dus een goede beslissing genomen om niet mee te gaan. Het is een leuke groep met inderdaad allemaal jonge mensen, Amerikanen, Spanjaarden, Engelsen, Françaises en een Nederlands stel uit Groningen, Laura heeft het erg gezellig gehad. Vooral het wandelen is aardig pittig geweest, in een hoog tempo de berg op en een lange tocht. De leuke activiteiten waren het mountainbiken, raften en ziplinen. 's Avonds eten wij met de groep mee en krijgen we instructie voor de volgende dag, het bezoek aan Machu Picchu, we zetten de wekker om 03.30 uur.