Peru, 3 t/m 7 juli 2015

Vrijdag 3 juli 2015
De reis gaat beginnen! We hebben bij Van der Valk overnacht, dat is ons goed bevallen. We hebben een park, sleep, fly arrangement geboekt, onze auto mag er al die tijd blijven staan. We krijgen een gerenoveerde kamer aangeboden, ziet er luxe uit, we hebben heerlijk geslapen. 'S morgens om 06.40 uur met de bus naar Schiphol, de bagage afgegeven, door de controle, alles is al om 07.30 uur geregeld. Nog even met Arjen gebeld, ook ma van Ulsen nog even aan de telefoon gehad. Ze heeft goed geslapen en is ook goed te spreken, kijken hoe snel alles weer herstelt na de operatie. De foto die Arjen heeft gestuurd, ziet er niet uit. Maar goed, wij zitten op Schiphol en vliegen met Air France eerst naar Parijs, we krijgen een kop koffie met daarbij een croissant. Lekker! Op Charles de Gaulle hebben we 3 uur de tijd om over te stappen, tijd genoeg dus, we lopen wat rond, er is genoeg te zien. Het boarden van 14.00 uur wordt wel tegen 14.45 uur. Uiteindelijk hebben we een uur vertraging. De reis verloopt goed, we vermaken ons wel met een filmpje, muziekje en af en toe een klein dutje. De catering is prima verzorgd, de warme  maaltijd compleet met flesje wijn en flesje port, lekker hoor, snacks, koffie, frisdrank en tot slot nog een koude maaltijd. Alles is prima verzorgd. Om 20.00 uur landen we in Lima, eerst de visum controle, daarna de bagage ophalen en vervolgens door douane. Onze bagage moet open om gecontroleerd te worden. Het gaat hier iets harder dan in Nederland, vrouwelijke douanier van 150 kg, 1 tand voor in de mond en het haar de laatste 6 maand niet gewassen dacht even ons slotje van onze rugzak  aan gort te knippen. Ze komt met een betonschaar aanzetten! Na veel spaanse overredingskracht mogen we toch doorlopen! De taxichauffeur van B&B Inkafrog is in geen velden of wegen meer te bekennen, dus we gaan op zoek naar een taxi. We komen bij Taxi Green terecht, voor 20$ worden we naar Ons B&B gebracht. Wat een overgang, een drukte van belang in de stad, veel oude bussen en nog meer taxi's, allemaal luid toeterend. Na 3 kwartier heeft de chauffeur het adres gevonden. We zijn er, het ziet er niet echt al hotel uit, Hans belt aan, we zitten goed, we worden al verwacht. We drinken nog een biertje en helpen een Nederlands stel uit de brand, ze hebben geen geld, het lukt ze niet om te pinnen, we geven ze onze € 85 en zij bellen met paps en mams om ons het geld over te maken. Tegen twaalven gaan we maar eens slapen, in Nederland is het al 07.00 uur! We zijn al meer dan 24 uur in touw!

Zaterdag 4 juli 2015
De eerste dag in Peru, we gaan de stad Lima verkennen. Na een lekker ontbijt met vers fruit, verse broodjes, ei, jam en koffie worden we opgehaald door de gids. De dag begint goed want de receptioniste vraagt aan Hans of Evelina zijn dochter is?! Haha! Hans vindt dit niet grappig! Om 09.00 uur start de citytour, we rijden met de bus door Lima. Luis, de gids vertelt van alles. We bezoeken o.a. Plaza de Armas, Gouvermenteel Paleis, Het Huis van El Oidor en de kerk San Fransisco met de Catacomben, hier zijn de beenderen van zo'n 10.000 welgestelde Limenos netjes gesorteerd begraven.  Een deel van de tour leggen we lopend af, om 13.00 uur eindigt de tour. We worden bij Larcomar afgezet, een modern winkelcentrum op de rotsen aan de kust gebouwd. Je hebt een prachtig uitzicht op de Stille Oceaan. Er valt alleen niet veel te zien, want het is grauw weer, het miezert zelfs iets, terwijl tijdens de citytour hebben gehoord dat het in Lima nooit regent! Het is wel winter in Peru, dat betekent dat het altijd grijs weer is. Het is ook mooi om te zien, de toeristen lopen rond in korte broeken en op teenslippers, terwijl de bewoners van Lima in winterjassen en met laarzen rondlopen! We lunchen bij een restaurantje met uitzicht op de oceaan, je ziet niet veel, maar je hoort wel het ruizen van de zee. We eten en drinken de traditionele recepten van Peru: Ceviche en Piso Sour. Heerlijk! Inmiddels gaat het wat harder met de miezerregen. De straten zijn spiegelglad! Dat wordt oppassen! Dan gaat het verkeerd, Evelien gaat onderuit en valt met haar knie op straat. Au! Een paar schrammen en een blauwe plek zal het wel worden, de schade valt mee. Het laatste stukje nemen we een taxi, zo'n oud ding met zo'n vies mannetje erin. We moeten 5 sol betalen, we hebben alleen maar 100 sol en dat kan hij natuurlijk niet wisselen! We geven hem 5$, dat is ruim 3x zoveel, hij is er blij mee, dat kunnen we zien! Vandaag is ook de finale van de Copa America, in ieder café en restaurant staat de tv aan en wordt er door velen naar de finale tussen Argentinië en Chili gekeken. Laura kijkt in Santiago ook naar de finale, we krijgen een foto van haar samen met Phoebe compleet met vlag op de wang, is het nu de Nederlandse of de Chileense vlag? 'S avonds gaan we op zoek naar een restaurantje. We komen terecht in een soort lunchroom, we eten er een heerlijk soepje, 100% natural en een broodje. Ze hebben hier trouwens overheerlijke vruchtensappen, bijvoorbeeld een mix van ananas, banaan en maracuja, ijskoud smaakt dat heerlijk. 'S avonds pakken we de rugzak weer in, drinken nog wat en gaan slapen.
'S nachts worden we nog opgeschrikt door een wild-west door de straten van Lima, er wordt gigantisch hard gescheurd. Er zal vast een achtervolging zijn.

Zondag 5 juli 2015
We staan om 05.45 uur op omdat we om 06.45 al worden opgehaald. Het is mooi om te zien hoe een stad ontwaakt, enerzijds zie je half dronken mensen lopen die naar huis gaan na een avondje stappen, anderzijds zie je de eerste straatverkopers verschijnen en gaan mensen naar hun werk of lopen hard. Om half 8 vertrekt de bus naar Ica, we reizen met Cruz del Sur en hebben gereserveerde VIP-plaatsen, we zitten in comfortabele stoelen, compleet met kussentje en deken, we krijgen zelf een ontbijt geserveerd. De controle is ook hier weer streng, rugzakken worden bekeken, je wordt gefouilleerd en iedereen wordt gefilmd. De reis gaat langs de kust, aan de ene kant de oceaan met stranden, aan de andere kant woestijnachtig landschap met af en toe een nederzetting. We zien ook dat er ook veel huizen zijn die niet zijn afgebouwd, de schade van de aardbeving van 2007 is ook nog zichtbaar. Om half 1 komen we in Ica aan, de taxi staat alweer klaar en we worden naar Huacachina gebracht. Een oase in de woestijn, het ziet er prachtig uit, rondom het water palmbomen met daarachter gigantische zandduinen. Het ziet er qua onderhoud allemaal wel wat achterstallig uit. We besluiten 's middags de tour met de sandbuggy ter gaan doen. Het is eigenlijk een soort kermisattractie, we doen het toch maar, je rijdt met ik weet niet hoeveel van die sandbuggy's dwars door de woestijn, scheuren van boven naar beneden, van links naar rechts, met veel geweld, stank en bijbehorend lawaai. Zou toch eigenlijk niet moeten kunnen in zo'n mooi natuurreservaat! Maar leuk is het wel! Onderweg is er een mogelijkheid om te sandboarden, wij kijken naar de zonsondergang, de eerste deze vakantie en meteen al in de woestijn, een mooie ervaring.

Maandag 6 juli 2015
Het is weer vroeg dag vandaag. We worden om half 7 door Fredy opgehaald. Fredy is onze privé chauffeur voor vandaag. Hij brengt ons naar Paracas, daar worden we opgewacht door onze gids voor vandaag, we noemen hem mr. Curaçao, hij komt nl van Curacao en woont sinds 1980 in Peru, hij is 69 jaar, krijgt zijn AOW uit Nederland, ja zo gaat dat, hij kan daar hier prima van leven en verdient wat bij als gids. Het is een leuk stel, Fredy en mr. Curaçao, ze zijn echt vriendelijk, dat wordt vast een leuke dag vandaag. Om half 8 zijn we in de haven van Paracas, we vertrekken met een snelle boot naar Islas de Balletas. Onderweg zien we van alles, eerst zien we ontzettend veel pelikanen, vervolgens Humboldt pinguïns, zeeleeuwen en veel aalscholvers, het ziet er zelfs zwart van. Ook bekijken we de Candelario, een kandelaar welke in het zand is gegriefd. De natuur is hier prachtig, de zee is blauw en dan met al die verschillende vogels, het is erg mooi allemaal. Al die vogels produceren natuurlijk heel veel stront, eens in de zoveel tijd wordt dit van het eiland afgehaald, lekker werkje, maar goed, het schijnt aardig wat geld,op,te leveren. Op de terugweg zien we ook nog een aantal dolfijnen. Dat is toch ook altijd weer mooi om te zien. Om half 11 vertrekken we met Fredy en mr. Curaçao naar het nationaal park Paracas. Paracas is het Quecha woord voor zandstorm en Quecha is weer de taal van de Inca's. We rijden rond door een desolaat landschap en stappen bij bijzondere plekken uit, zo ook bij de Cathedraal, een rotsformatie in zee, ook hier is weer duidelijk de schade van de aardbeving van 2007 zichtbaar, de Cathedraal is aardig gehavend, ook zie je breuklijnen in da aarde. Het uitzicht is fantastisch, we lopen over het strand langs de vloedlijn, Fredy en mr. Curaçao wachten ons een eindje verder weer op. We lunchen in Lagunillas, een klein haventje, we kiezen voor de schelpdieren en zeebaars, zo vers uit de zee. Wat genieten! In middels is de zon gaan schijnen en ziet alles er nog mooier uit. We nemen een kijkje in het haventje en zien hoe de vis wordt binnengebracht, er wordt met kleine bootjes gevaren en de vis gaat zomaar boord de auto in op weg naar de plaatselijke markt. We vervolgen onze tour en brengen een bezoek aan het museum van het nationaal park, vanaf hier lopen we een eindje richting de zee en kunnen we in de verte flamingo's zien. Eenmaal weer terug bij de auto liggen beide heren gewoon te slapen, je zou er ook moe van worden van de hele tijd maar wachten. We rijden terug naar Paracas en nemen afscheid van Mr. Curaçao. Fredy rijdt ons weer terug naar Huacachino, onderweg stoppen we nog bij een traditionele wijnmakerij, we krijgen een rondleiding en zien hier hoe de druiven nog met de voeten worden plat gestampt, we bekijken het verdere proces en tot slot een proeverij van de Pisco Sour. Uiteindelijk zijn we om half 5 weer terug bij het hotel, Fredy moet dan nog weer terug naar Paracas, zeker een uur rijden, dit betekent dat hij 12 uur onderweg is geweest om ons rond te rijden! 'S avonds eten we bij een gezellig restaurantje, we kunnen nog buiten op het terras zitten, ondanks de harder wind, halverwege valt de elektriciteit uit, ook dat gebeurt hier, na een tijdje is dat probleem weer opgelost. 'S avonds nemen we nog een glaasje wijn en pakken de rugzak alvast in voor de volgende dag.

Dinsdag 7 juli 2015
Vandaag wordt een dagje reizen en vliegen boven de Nazcalijnen.
Het is allemaal weer goed geregeld, we worden om 8 uur opgehaald en gaan met de taxi naar het busstation van Ica, we zijn mooi op tijd, dus we kijken nog wat rond en aanschouwen allerlei motortaxi's, je ziet ze in allerlei kleuren, de ene is nog mooier dan de ander beschilderd. We gaan weer met Cruz del Sur, de bussen worden met gps gevolgd, de chauffeur mag niet langer dan 3 uur rijden en mag niet harder dan 80 km rijden, we kunnen zelfs zien hoe hard de bus rijdt, dus qua veiligheid zit het wel goed, we rijden naar Nasca. Op het busstation staat onze gids voor vandaag alweer op ons te wachten. Het naambordje Van Ulsen zien we alweer opduiken tussen alle gidsen, taxi-chauffeurs en verkopers. We worden met de taxi naar het vliegveld van Nasca gebracht. We gaan met een Cesna geschikt voor 6 personen boven de Nascalijnen vliegen. We worden eerst gewogen, dit is bepalend voor de verdeling van het gewicht over het vliegtuig. Wij komen met 3 jonge Zweedse dames in een vliegtuigje te zitten. De vierde kan niet meer mee, het vliegtuigje zou dan overbelast worden. Of het ligt aan de kilo's van Hans, of het ligt aan het overgewicht van de Zweedse dame? Zeg het maar. Het feit is dat 1 stoel leeg blijft omdat we anders overbeladen zouden zijn, haha. Om 13.30 uur gaan we de lucht in voor een half uurtje vliegen. We zien de beroemde lijnen en tekeningen, welke in de woestijnvlakte zijn aangebracht door het trekken van strepen. We zien o.a. een aap, kolibrie, spin en een condor. In 1927 zijn deze lijnen pas ontdekt. We zijn net op tijd de lucht ingegaan, want er komt mist aan, het vliegveld gaat waarschijnlijk sluiten, wij hebben alles goed kunnen bekijken. We worden weer naar de busterminal gebracht, waar de bus om 15.00 uur vertrekt naar Arequipa. Daar gaan we Laura ontmoeten!! Leuk om haar weer te zien! We reizen weer met de VIP-bus, dit keer met een andere maatschappij. Dit betekent iets minder luxe, geen privé schermpje, maar 1 scherm waar een film wordt afgespeeld, het geluid knalt door de bus heen. Voordeel we hebben wel WiFi, we zien dat Laura al bij het hotel is gearriveerd, ze stuurt alvast een foto, de kamer ziet er mooi uit! Ook lezen we dat Ma van Ulsen voor controle bij de arts is geweest, hij is tevreden dus dat is goed nieuws! Wij hobbelen rustig verder, het is nu 19.00 uur, het is inmiddels donker, ik zie allemaal slapende en hoor soms snurkende mensen om me heen, de weg wordt steeds slechter, af en toe een stukje door de bergen met zo nu en dan een haarspeldbocht, het grootste gedeelte gaat echter langs de kust en we rijden nog steeds niet harder dan zo'n 80 km per uur! Het laatste deel gaan we de bergen in, Arequipa ligt nl op 2400 mtr. We zijn benieuwd hoe het uitzicht morgen zal zijn.